Ελάχιστοι στη χώρα μας είναι εκείνοι που δεν έχουν δει σε κάποια θεατρική σκηνή, ταινία ή τηλεοπτική σειρά τον Άγγελο Αντωνόπουλο. Απόφοιτος της Σχολής Καρόλου Κουν υπήρξε και ο ίδιος δάσκαλος επί χρόνια. Δηλωμένος αριστερός, βαθιά θρησκευόμενος αλλά και τρομερά αξιοπρεπής εντός και εκτός σκηνής ‘έπλασε’ την εικόνα του ως γνήσιου, αρενωπού αλλά και σοβαρού άντρα.

Το 1962 στις αρχές της μακράς και ποιοτικής καριέρας του πήρε μέρος σε μεγάλους θιάσους παίζοντας σε έργα όπως ο ‘Ιούλιος Καίσαρ’ του Σαίξπηρ, ‘Ο γλάρος’ του Τσέχωφ, ‘Τοβάριτς’ του Λακ ντε Βιλ κ.α.

Στον Κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1966 με την ‘Εκδρομή’ και δυο χρόνια αργότερα έπαιξε στην ‘Παρένθεση’ του Τάκη Κανελλόπουλου. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Συμμετείχε σε πάνω από 30 ταινίες, πολλές εκ των οποίων σε πρωταγωνιστικό ρόλο με την σκηνοθετική αφρόκρεμα. Λίγοι γνωρίζουν ότι έχει γράψει το μυθιστόρημα ‘Οι επιβάτες του Φεγγαριού’ και τη ποιητική συλλογή ‘Αφύλακτη Διάβαση’.

Ανάμεσα στις πολλές του εμφανίσεις, δική μας αγαπημένη παραμένει ο ρόλος του ως Θάνος Βεργής στην ‘Αναζήτησις’ του Ερρίκου Ανδρέου μια από τις πιο ατμοσφαιρικές και καλλιτεχνικές ταινίες όλων των εποχών. Το 2004 βρέθηκε ως πρωταγωνιστής και στους 2 κύκλους στη σειρά ‘Τα Παιδιά της Νιόβης’ του Κώστα Κουτσομύτη όπου ξεχώρισε μαζί με αξιόλογους συναδέλφους του.

Η καριέρα του υπήρξε τεράστια, αρκεί να ρίξετε μια ματιά στο παλμαρέ του και θα καταλάβετε ότι ήταν μια πλήρης και all star πορεία. Ωστόσο όλα αυτά δεν θα σήμαιναν απολύτως τίποτα εάν δεν ήταν ένας σωστός, αξιοπρεπής και τίμιος άνθρωπος.