Ο χειμώνας των μεγάλων και βίαιων αποχωρισμών είναι γεγονός για τον οργανισμό και πιο συγκεκριμένα το ποδοσφαιρικό τμήμα του Παναθηναϊκού. Μετά την αναχώρηση του σπουδαίου «Στρατηγού» Μίμη Δομάζου για τις «αλάνες» του παραδείσου, ένας ακόμη θρυλικός αθλητής του «τριφυλλιού» έσβησε, σε ηλικία 81 ετών. Ο λόγος για τον Τάκη Οικονομόπουλο, τον φύλακα άγγελο της «πράσινης» εστίας. Έναν τερματοφύλακα που με τις επιδόσεις του και τα εξωπραγματικά του προσόντα μπήκε στο πάνθεον των κορυφαίων όλων των εποχών στην Ελλάδα.

Το «πουλί» αποτέλεσε έναν από τους πλέον πιστούς στρατιώτες του Παναθηναϊκού και της Εθνικής ομάδας. Στις 10 Φεβρουαρίου, επιχείρησε την τελευταία μεγάλη πτήση, με προορισμό τη γειτονιά των αγγέλων. Με το αγαπημένο του «τριφύλλι» έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 απέναντι στον Αίαντα των «Ιπτάμενων» Ολλανδών.  Η συνεισφορά του σε αυτή τη διαδρομή, ίσως υπήρξε η πλέον καθοριστική. Κατέβασε ρολά, σε μία εποχή, όπου για να κρατήσεις το μηδέν έπρεπε να έχεις αντοχή στο «βρωμόξυλο». Με την Έβερτον είχε δεχτεί αρκετό, αλλά δεν «μάσησε».

Όμως, ο Τάκης Οικονομόπουλος δεν ξεχώρισε μόνος ως αθλητής και ως άνθρωπος, αλλά και ως καλλιτέχνης. Αρκετοί μάλιστα γνωρίζουν τον «αρτίστα» Οικονομόπουλο.Τον ζωγράφο και καλλιτέχνη. Ο Οικονομόπουλος υπήρξε ιδιαιτέρως ταλαντούχος και ευαισθητοποιημένος σε ζητήματα τέχνης. Επιμελήθηκε πολλές ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε και σε πλήθος διεθνών εκδηλώσεων όπως η Μπιενάλε της Βαρκελώνης, η οποία του είχε απονείμει διακρίσεις τέσσερις φορές. Υπήρξε κι εκεί κορυφαίος. Κορυφαίος σε τέτοιο βαθμό, όπου δύσκολα μπορεί κανείς να υποστηρίξει εάν ήταν καλύτερος αθλητής ή καλλιτέχνης. Η τέχνη τον συνόδευσε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του και τον έκανε πιο ήρεμο άνθρωπο όπως έλεγε ο ίδιος σε κάθε ευκαιρία. Εμπιστευόταν τη στιγμή και έπιανε το πινέλο του όποτε το αισθανόταν και πίστευε πως είχε λόγο να το κάνει. Εξάλλου, δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες όπως υποστήριζε. Συγκροτημένος, ήρεμος, τελειομανής, ο Τάκης Οικονομόπουλος υπήρξε ένα απόλυτο αθλητικό είδωλο γιατί μπορούσε να συνδυάσει όλες του τις αδυναμίες με επιτυχία και να ξεχωρίσει. Η απώλειά του δεν είναι καθόλου αμελητέα.